5 nawyków, które ułatwią sprzątanie przy ciężarnej chomicy
Oswajanie wymaga cierpliwości i nie znosi pośpiechu. Przez pierwsze dni nie wyciągaj zwierzęcia z klatki — mów do niego spokojnie, siadaj obok, pozwól, by przyzwyczaiło się do . Potem podawaj przysmak przez pręty, następnie z otwartej dłoni. Chwytaj zawsze za tułów, nigdy za ogon, który się odrywa i nie odrasta. Koszatniczki są zwierzętami nocnymi, więc hałasowanie przy klatce wieczorem to kolejny typowy błąd początkujących.
Ciąża chomicy trwa krótko, zwykle od 16 do 22 dni, więc plan sprzątania trzeba dopasować do tego tempa, a nie do własnego komfortu. Klatkę sprzątaj nadal regularnie, ale zmień sposób pracy: ogranicz stres samicy, nie przenoś jej bez potrzeby i nie przebudowuj wyposażenia w trakcie ciąży. Największym błędem jest odłożenie sprzątania „na później", bo nagromadzony zapach i wilgoć sprzyjają problemom skórnym i oddechowym, a samica w ciąży jest na nie bardziej wrażliwa.
Dla dżungarskiego minimalna powierzchnia podłogi to około pół metra kwadratowego, dla syryjskiego znacznie więcej — przyjmij, że im większa klatka, tym mniej problemów z gryzieniem prętów i wspinaniem remont łazienki krok po kroku ścianach. Typowy błąd to kupno małej klatki z rurkami, która wygląda efektownie, a dla chomika jest ciasna i niebezpieczna. Rurki o średnicy poniżej pięciu centymetrów są zbyt wąskie nawet dla dżungarskiego, a syryjski po prostu się w nich zaklinuje.
Oswojenie zacznij od zostawienia chomika w spokoju przez kilka dni remont łazienki krok po kroku przeprowadzce. Potem podawaj przysmak na łyżce, nie wyciągaj go z kryjówki i nie łap z góry. Dżungarski szybko się stresuje i może zacząć gryźć pręty; syryjski potrzebuje więcej cierpliwości, ale przy regularnym kontakcie staje się spokojny. Jeśli w domu są dzieci, syryjski zwykle lepiej znosi dotyk, ale pod nadzorem dorosłego — upadek z wysokości kończy się dla chomika poważnym urazem.
Klatka z prętów jest tańsza i łatwiej dostępna, ale ma jedną zasadniczą wadę: chomik potrafi wspinać się po prętach i spadać z wysokości, co kończy się urazami. Pręty o rozstawie większym niż około 1 cm pozwalają małemu chomikowi dżungarskiemu przecisnąć się na zewnątrz. Jeśli decydujesz się na klatkę, wybierz model z gęstymi prętami, poziomym zadaszeniem (nie kopułą) i minimum jednym pełnym piętrem zabezpieczonym barierką. Usuń z wyposażenia kołowrotek z prętami i druciane półki — łapki chomika łatwo wpadają między szczeble.
Dieta, która ratuje zęby i jelita Podstawą jest siano — dostępne przez całą dobę i wymieniane codziennie. Bez niego zęby, które rosną przez całe życie, nie ścierają się prawidłowo, a przewód pokarmowy zaczyna szwankować. Do tego gotowa karma dla koszatniczek, gałązki drzew owocowych do obgryzania i niewielka ilość świeżych warzyw. Suszone owoce i orzechy to pułapka: koszatniczki mają skłonność do cukrzycy i otyłości, więc słodkie dodatki podawane „na nagrodę" szybko odbijają się na zdrowiu. Woda w poidle kulkowym, wymieniana codziennie.
Najczęstszy błąd to ustawienie klatki przy oknie od południa albo tuż nad grzejnikiem. Szyba działa jak soczewka i nagrzewa wnętrze mocniej, niż pokazuje termometr w pokoju. Latem przenieś klatkę na stronę północną lub do wnętrza mieszkania, osłoń okno jasną zasłoną i włącz wentylator — ale nigdy nie kieruj strumienia powietrza bezpośrednio na zwierzę. Zimą odsuń klatkę od kaloryfera i sprawdź, czy nie stoi w przeciągu od drzwi balkonowych. Chomik nie zapada w sen zimowy w mieszkaniu, więc wychłodzenie go nie „zahartuje", a tylko osłabi.
Codzienna pielęgnacja to przede wszystkim kąpiel w piasku. Nie myj zwierzęcia wodą — koszatniczki czyszczą futro, tarzając się w drobnym piasku do kąpieli szynszyli, wsypanym do naczynia z wysokimi ściankami. Kąpiel trwa kilkanaście minut i powinna być dostępna kilka razy w tygodniu. W tym czasie obserwuj skórę i uszy — łupież, ranki czy strupki wymagają wizyty u lekarza weterynarii zajmującego się zwierzętami egzotycznymi, nie u pierwszego z brzegu gabinetu.
Koszatniczka wygląda jak skrzyżowanie myszy z szynszylą i właśnie dlatego wiele osób kupuje jedną sztukę „na próbę". To pierwszy i najczęstszy błąd. Te zwierzęta żyją w grupach, a samotny osobnik niemal zawsze kończy z zaburzeniami zachowania: nadmiernym obgryzaniem prętów, apatią, wyrywaniem sobie sierści albo agresją przy próbie dotyku. Kupuj co najmniej dwie sztuki tej samej płci, najlepiej z jednego miotu. Samca z samicą nie łącz — rozmnażają się szybko, a poród bywa groźny dla samicy.
Kiedy akwarium wygrywa, a kiedy staje się pułapką Akwarium lub boks z tworzywa eliminuje ryzyko wspinaczki i ucieczki, dobrze trzyma ściółkę i tłumi hałas. Ma jednak poważny minus: słabą wentylację, jeśli nie ma siatki zamiast pokrywy. Szklane ściany bez otworów wentylacyjnych powodują gromadzenie się amoniaku z moczu i wilgoci, co drażni drogi oddechowe. Rozwiązanie jest proste: użyj pokrywy z siatki o drobnych oczkach, a nie szczelnej płyty. Drugi problem to wysokość — akwarium musi być na tyle wysokie, by zmieścić kołowrotek o średnicy odpowiedniej dla gatunku (dla chomika syryjskiego zwykle minimum 20 cm, dla dżungarskiego około 16–18 cm) i warstwę ściółki do kopania.